فهلویون

💡 کاربرد دیگر در میان اهل فلسفه است. شهاب‌الدین سهروردی در سده ششم پس از هجرت خود را زنده کننده حکمت ایرانیان باستان می‌داند و با فهلویون از ایشان یاد می‌کند. پس از او این نام بیش‌تر از پیش رایج شد. هادی سبزواری در منظومه و محمدحسین طباطبایی در نهایةالحکمة همین نام برای اشاره به این بخش از تاریخ فلسفه به کار برده اند، حال آن که بعید می‌نماید، که حکیمان ایران باستان خود را چنین نامیده باشند.

💡 در متون تاریخی که مربوط به دوران باستان است، واژه فهلویون برای اشاره به مردمان و زبان‌های منطقه پارس به کار می‌رود.

💡 برخی از زبان‌شناسان معتقدند که ریشه‌های بسیاری از واژگان فارسی در زبان‌های قدیمی که به فهلویون مرتبط است، نهفته می‌باشد.

💡 مطالعه آثار باستانی نشان می‌دهد که فهلویون تأثیرات فرهنگی و زبانی گسترده‌ای بر شکل‌گیری هویت‌های مختلف در منطقه خاورمیانه داشته‌اند.