فرسخ شرعی
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] فَرْسَخ واحد قدیمی سنجش فاصله است که مقدار آن بر حسب کیلومتر به طور تقریبی بین پنج تا پنج و نیم کیلومتر است.
علاوه بر این فرسخ که به فرسخ شرعی معروف است، فرسخ های دیگری هم متداول بود از جمله فرسخ هندی که حدود ۱۲ کیلومتر و فرسخ زمان قاجار و پهلوی که حدود شش کیلومتر بوده است. گاهی از فرسخ به فرسنگ نیز تعبیر شده است.
هر فرسخ شرعی سه میل و هر میل بنابر نظر مشهور فقها چهار هزار ذراع و طول هر ذراع ۲۴ انگشت یا دو وجب شخص معمولی است. بنابر این، فرسخ بر حسب ذراع دوازده هزار ذراع خواهد بود.
جمله سازی با فرسخ شرعی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مسافر در فقه اسلامی کسی است که به سبب دور شدن از وطن شرعی، احکام خاصی بر برخی اعمال عبادی او مترتّب میشود. در فقه شیعه، به کسی مسافر گفته میشود که با قصد سفر از وطن و رفتن به جای دیگری دارد که فاصله آن مسافرتش (رفت و برگشت) از هشت فرسخ شرعی که حدود ۴۵ کیلومتر است کمتر نباشد.خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب تمام کنندهٔ </ref> بدون برچسب <ref> ().
💡 در متون فقهی قدیمی، مسافت مربوط به فرسخ شرعی برای تعیین حد مشخصی از مسافری که میتواند از نماز قصر استفاده کند، به دقت تعریف و ذکر شده است.
💡 برای رسیدن به مقصد مورد نظر در آن مسیر دشوار و بیآب و علف، باید چندین فرسخ شرعی را با پای پیاده و با سختی بسیار زیادی طی میکردیم.
💡 محاسبات مربوط به مسافتهای پیموده شده در طول سفر برای رعایت احکام مربوط به مسافر، بر اساس همان مفهوم فرسخ شرعی که در منابع اسلامی آمده، انجام میگیرد.