ضراره

( ضرارة ) ضرارة. [ ض َ رَ] ( ع مص ) نابینا شدن. ( منتخب اللغات ). نابینائی. ( دهار ). || کمی در اموال و ذوات. ( منتهی الارب ). || گزند رسانیدن. ( غیاث ) ( آنندراج ).

۱ - ( مصدر ) نابینا شدن. ۲ - ( مصدر ) گزند رسانیدن. ۳ - ( اسم ) نابینایی.
نابینا شدن. یا کمی در اموال و ذوات.

💡 نقل است كه "ضرارة بن ضمره ضبايى " كه از ياران حضرت بود، به شام رفت و چونمعاويه او را ديد، از حالات امام پرسيد ضراره گفت: على عليه السلام را در حالى ديدمكه شب، پرده هاى خود را افكنده بود او در محراب ايستاده، محاسن را به دست گرفته،چون مار گزيده به خود مى پيچيد، و محزون مى گريست