لعل شناس

💡 یقین شناس که صورت تن است و معنی جان اگر بحسن گرو ز آفتاب و مه برده

💡 گر جهان پاکی گوهر بودی و جوهر شناس خود نکردی ریسمانم در گردن در ثمین

💡 سخن چو حلقهٔ انگشتری شناس و بدان که او ز عقل در انگشتری نگین دارد

💡 مرا از تو آنگاه بودی سپاس تو را خواندمی شاه و نیکی شناس

💡 بدین از تو دارم فراوان سپاس که از تو شدم پاک و یزدان شناس