اسطافالس

لغت نامه دهخدا

اسطافالس. [ ] ( معرب، اِ ) به یونانی جزر است و بلغت رومی اسطفلین و بلغت شام اسطون نامند. ( تحفه ٔحکیم مؤمن ). گزر. زردک. رجوع به اسطافولینس شود.