صفی الدین حلی

صفی الدین حلی. [ ص َ یُدْ دی ن ِ ح ِل ْ لی ] ( اِخ ) عبدالعزیزبن سرایابن علی بن ابی القاسم السنبسی الطائی. وی شاعر عصر خود بود در کوفه متولد و در حله ( بین کوفه و بغداد ) نشأت یافت و به تجارت پرداخت و به شام و مصر و ماردین و دیگر اماکن سفر کرد و مدتی به پادشاهان ارتقی پیوست و آنان را ثنا گفت و ایشان وی را صله های گران دادند. سپس به سال 726 به قاهره شد و سلطان ملک ناصر را بستود. تولد او به سال 677 هَ. ق. است و به سال 750 درگذشت. او راست: دیوان شعر. العاطل الحالی. رسالة فی الزجل و الوالی. الخدمة الجلیلة. رسالة فی وصف الصید بالبندق. ( الاعلام زرکلی ص 525 ). مؤلف روضات الجنات وی را نیک ستوده است و گوید عالمی فاضل ومنشیی اریب و از تلامذه محقق نجم الدین جعفرحسن حلی است. او را قصیده ای بدیعه در 145 بیت است مشتمل بر 150 نوع از انواع بدیع و گوید وی از بزرگان شعرای شیعه بود و فضل و بزرگی و افلاق او بین الفریقین مسلم است و گوید صاحب امل الامل بر وی انکار کرده است که چرا در تغزلات خود شراب و امردان را فراوان می ستاید ولی این سخنان را نزد آنان تأویلها است. از اشعار اوست:
و لیس صدیقاً من اذا قلت لفظة
توهم من اثناء موقعهاامرا
ولکنه من ان قطعت بنانه
تیقنه قصداً لمصلحة اخری.
و او راست در مدح اهل البیت:
یا عترةالمختار یا من بهم
یفوز عبد یتولاهم
اعرف فی الناس بحبی لکم
اذ یعرف الناس بسیماهم.

عبدالعزیز بن سرایا بن علی بن ابی القاسم السنبسی الطائی

صفی الدین حلی ( ۱۲۷۸ - ۱۳۴۹ ) ( نسب: صفی ُالدّین عبدالعزیز بن سرایا بن علی حلّی طائی ) شاعر عرب عراقی بود. به دولت ارتقی ها نزدیک بود و نزد نخستین و دومین امیر آنان جایگاهی داشت.

[ویکی فقه] شیخ صفی الدین حلی(۶۷۷-۷۵۲ هـ) ادیب و شاعر بزرگ شیعه و از شاگردان علامه حلی است.
او جزو دانشمندان شیعه محسوب می شود و یکی از شاعران بزرگ شیعه است که در سدة هشتم اسلامی در مدح و منقبت پیامبر (صلّی الله علیه و آله) و ائمه معصومین (علیهم السّلام) اشعار بسیاری سروده است.

💡 تقریر دیگر صفی الدین حلی در کتاب موال البغدادی است که در آن آن را به اهل واسط عراق نسبت داده‌است. همچنین صفی الدین حلی می‌گوید که موال از دریای ساده‌ای است که بر پایه دریای پهن صدا می‌زد و موال به همین ترتیب ادامه داشت تا قرن هشتم هجری قمری که موال با لهجه عراقی پدید آمد.

💡 پرچم عراق، عراق در دوره‌های مختلف پرچم‌های متفاوتی را برای خود اختیار نموده است. برای درک بهتر پرچم‌های مختلف عراق در حکومت‌های مختلف می‌توان به موارد زیر اشاره کرد پرچم کنونی عراق از سه نوار افقی تشکیل شده است، قرمز در قسمت بالا و مشکی در قسمت پایین، با رنگ سفید در وسط با کتیبه «الله اکبر» با خط کوفی، سبز رنگ نوشته شده است. این رنگ‌ها از ادبیات منظوم صفی الدین حلی الهام گرفته شده است: «اقدامات ما روشن، میدان‌های جنگ ما تاریک، سرزمین‌های ما سبز و شمشیرهای ما از خون دشمنان ما سرخ است».