زیست گاز

{biogas} [مهندسی محیط زیست و انرژی] گاز تولیدشده در نتیجۀ تجزیۀ بی هوازی مواد آلی

زیست گاز یا بیوگاز ( به انگلیسی: Biogas ) از شکستن و تجزیه زیست توده توسط ریزاندامگان ( میکروارگانیسم ها ) و باکتری ها در غیاب اکسیژن به دست می آید. زیست گاز یک منبع تجدیدپذیر انرژی حساب می شود، مشابه انرژی خورشیدی و انرژی بادی. زیست گاز را می توان از زیست توده یا زباله های زیستی تولید کرد، در نتیجه سازگار با محیط زیست است.
زیست گاز در یک فرایند تجزیهٔ بی هوازی معلق منکاسید توسط باکتری های بی هوازی یا در یک فرایند تخمیر مواد قابل تجزیه از قبیل کود کشاورزی، فاضلاب، زباله های شهرداری، زباله های سبز ( باغ ها و پارک ها )، مواد گیاهی و محصولات کشاورزی به دست می آید. زیست گاز به طور کلی از متان و دی اکسید کربن تشکیل شده، اما ممکن است مقادیر ناچیزی سولفید هیدروژن، بخار آب و زیلوکسان ( اکسید سیلیکن ) نیز داشته باشد.
زیست گاز عملاً به عنوان یک گاز زباله تولید می شود. نیروگاه زیست گاز نامی است که به یک تخمیرکننده بی هوازی داده می شود که این دستگاه روی زباله ها کار می کند.
• گاز متان حدود ۶۲ تا ۷۰ درصد.
• گاز کربن دی اکسید ۳۰ تا ۳۵ درصد.
• سولفید هیدروژن، گوگرد و ازت به مقدار کم
این گاز در شرایط تهیه آزمایشگاهی با وجود ناخالصی قابل افروختن است. ارزش حرارتی|ارزش گرمایی این گاز دو و نیم برابر گرمایی است که از سوزاندن فضولات دامی تولید می شود.

💡 اینطور به نظر می‌رسد که بسیاری از اکوشهرها استفاده از انرژی حرارتی خورشیدی را گسترش می‌دهند. با نصب کلکتور گرمایی خورشیدی قادر به تأمین آب گرم برای گرمایش فضاهای عمومی و خصوصی با کاهش وابستگی به دیگ‌های بخار گاز سوز می‌باشد. در حالی که به نظر می‌رسد انرژی حرارتی خورشیدی، منبع کارآمدتری از انرژی‌های تجدیدپذیر باشد، بسیاری از طراحان شهری به فتوولتاییک به عنوان یک منبع ماندگار انرژی نگاه می‌کنند. فتوولتاییک‌ها انرژی خورشیدی را مستقیماً به الکترسیته تبیدل می‌کنند. هر چند مقایسه هزینه‌های بالای مرتبط با توسعه این فن‌شناسی در مقیاس شهر با برگشت سرمایه آن، محدودیت‌هایی جهت استفاده ایجاد می‌کند. تکنولوژی زیست گاز نیز به عنوان منبع انرژی تجدید پذیر به حساب می‌آید که مواد آلی موجود در فاظلاب را به سوخت تبدیل می‌کند.