داوردان

داوردان. [ وَ ] ( نف مرکب ) معنی ترکیبی آن خدادان و حاکم شناس باشد. ( آنندراج ) ( برهان ).
داوردان. ( اِخ ) نام دهی است در طرف غربی و یک فرسخی واسط. ( برهان ). یاقوت گوید از نواحی شرقی واسط و به یک فرسنگی آن است. از آنجاست احمدبن محمدبن علی بن الحسین انطاکی ابوالعباس معروف به ابن طلائی که پیری صالح و اهل قرآن بود، ببغداد در آمد و از ابی القاسم اسماعیل بن احمد سمرقندی و دیگران سماع حدیث کرد و به داوردان باز گردید و آنجا بریاضت و مجاهدت عمر گذارد و در 455 هَ. ق. درگذشت. ( معجم البلدان ). در داوردان دیری منسوب به حضرت حزقیل هست. ( قاموس الاعلام ترکی ).
داوردان. [ وَ ] ( اِخ ) نام دهقانی مالک زمینی که شهر واسط بر آن بنا شده است. ( الکامل ابن اثیر از حاشیه مجمل التواریخ و القصص ص 516 ).

نام دهقانی مالک زمینی که شهر واسط بر آن بنا شده است ٠

💡 2-مجمع البيان 1/346، و در آن به جاى يوفنا، يوقنا آمده است. داوردان ناحيه اى است در شرق واسط كه ميان آنها يك فرسخ است. (معجم البيان 2/434).واسط شهرى است وسط راه ميان بصره و كوفه كه سبب تسميه آن به اين نامهمان است، و از واسط تا بصره و همچنين تا كوفه پنجاه فرسخ است. (معجم البلدان5/247).