حکمت اسماعیل
عبارت «حکمت اسماعیل» به مقام و جایگاه معنوی و الهی حضرت اسماعیل (علیهالسلام)، فرزند حضرت ابراهیم خلیلالله اشاره دارد که در قرآن کریم از پیامبران بزرگ الهی و برگزیدگان خداوند معرفی شده است. حکمت در اینجا به معنای دانش عمیق، بینش الهی، درک صحیح از حقایق و توانایی داوری درست در امور دینی و اخلاقی است که از سوی خداوند به پیامبران عطا میشود. حضرت اسماعیل (ع) در متون دینی به عنوان پیامبری صادق، بردبار و تسلیم فرمان الهی شناخته میشود که در آزمونهای بزرگ الهی سربلند بیرون آمد. قرآن کریم او را در کنار پیامبرانی چون اسحاق، یعقوب و یونس از کسانی معرفی میکند که به آنان کتاب، نبوت و حکمت عطا شده است. بنابراین «حکمت اسماعیل» بیانگر مجموعهای از علم الهی و هدایت ربانی است که در وجود این پیامبر تجلی یافته است. این حکمت تنها یک دانش نظری نیست، بلکه شامل عمل صالح، رفتار درست و اطاعت کامل از خداوند نیز میشود. از نگاه تفسیری، حکمت در مورد پیامبران به معنای هدایت کامل آنان در رساندن پیام الهی به مردم است. حضرت اسماعیل همچنین به عنوان ذبیحالله شناخته میشود و جایگاه ویژهای در سنت اسلامی دارد. در مجموع، «حکمت اسماعیل» به معنای دانش، بینش و هدایت الهی است که خداوند به حضرت اسماعیل (ع) عطا فرموده است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حکمت اسماعیل (قرآن). اِسْماعیل، فرزند ابراهیم خلیل علیه السلام، پیامبری الهی که میان مسلمانان به عنوان ذبیح شناخته می شود و نسب پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بدو می رسد.
اسماعیل (علیه السلام)، برخوردار از حکمت الهی می باشد، همانطور که در قرآن می فرماید:«واسمـعیل..؛ و اسماعیل و یسع و یونس و لوط که جملگی را بر جهانیان برتری دادیم.»• «اولـئک الذین ءاتینـهم الکتـب والحکم... آنان کسانی بودند که کتاب و داوری و نبوت بدیشان دادیم و اگر اینان (مشرکان) بدان کفر ورزند بی گمان گروهی (دیگر) را بر آن گماریم که بدان کافر نباشند.»
← تفسیر آیات
۱. ↑ انعام/سوره۶، آیه۸۶.
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «حکمت اسماعیل».
...