بدیع الزمان میرزا

بدیعالزمان میرزا. [ ب َ عُزْ زَ ] ( اِخ ) پسر سلطان حسین میرزا بایقرا که پس از فوت پدر با برادرش توأماً به پادشاهی نشست شیبک خان ازبک آنها را شکست داد و فراری ساخت. بدیعالزمان میرزا به ایران و سپس به استانبول رفت و و در سال 920 هَ. ق. در این شهر درگذشت. طبع شعر داشت و به فارسی و ترکی شعر می سرود از اوست:
وزیدی ای صبا برهم زدی گلهای رعنا را
شکستی زآن میان شاخ گل نورسته مارا.
( ازرجال حبیب السیر و تذکره میخانه چ گلچین معانی ص 114 و مجالس النفائس ص 127 و قاموس الاعلام ترکی ج 2 ص 1257 ).

پسر سلطان حسین میرزا بایقرا که پس از فوت پدر با برادرش تواما به پادشاهی نشست شیبک خان ازبک آنها را شکست داد و فراری ساخت.

💡 دختر شاهرخ شاه افشار که نتیجه شاه سلطان حسین صفوی بود، پس از قتل شاهرخ و انقراض افشاریه به همسری محمدقلی میرزا ملک‌آرا پسر دوم فتحعلی شاه داده شد. از این ازدواج شاهزاده بدیع‌الزمان میرزا صاحب اختیار متولد شد. نادر میرزا قاجار، پسر بدیع الزمان میرزا، که به نام نادرشاه نامگذاری شده بود، از نویسندگان برجسته دوره قاجار و جد خاندان «آراسته» بود.

💡 مدرسه بدیعیه، در سده نهم و دهم ه.ق / ۱۵ و ۱۶ میلادی توسط بیکه سلطان بیگم (متوفی ۸۹۳ ه.ق/ ۱۴۸۸ م) همسر سلطان حسین باقرا و مادر بدیع الزمان میرزا بنا نهاده‌شد. در برخی منابع،از بدیع الزمان به عنوان موسس این مدرسه یاد شده‌است که ظاهراً اشتباه می‌باشد. منابعی که موسس مدرسه را بدیع الزمان دانسته‌اند، نام مدرسه را اقتباس از نام وی بدیعیه گزارش کرده‌اند. در تیموری، هرات به عنوان دارالعلم بزرگ خراسان محسوب می‌شد و مرکز فرهنگ و معارف سراسر ایران بود. این منطقه خاستگاه دانشمندان بزرگ در رشته‌های متنوعی بود که غالباً، دانش‌آموختگان و استادان را در مدارس مهمی چون نظامیه و سلطانی جمع می‌نمود. مدرسه بدیعه، دیگر مدرسه بزرگ هرات، از جمله این مدارس بود. پس از مرگ بیکه سلطان بیگم، وی در همین مدرسه مدفون شد. به غیر از وی، از بزرگان شاهزادگان تیموری، افراد دیگری نیز در این مکان مدفون هستند از جمله: