لغت نامه دهخدا
باگیرمی. ( اِخ ) نام خطه ای در سودان شرقی که از ساحل جنوب شرقی دریاچه چاد آغاز میشود و تا داخله افریقا پیش میرود و به غنا و کنگو منتهی میشود. ( از قاموس الاعلام ترکی ج 2 ص 1204 ).
باگیرمی. ( اِخ ) نام خطه ای در سودان شرقی که از ساحل جنوب شرقی دریاچه چاد آغاز میشود و تا داخله افریقا پیش میرود و به غنا و کنگو منتهی میشود. ( از قاموس الاعلام ترکی ج 2 ص 1204 ).
باگیرمی (Bagirmi)
سلطان نشینی قدیمی در سودان مرکزی، در جنوب شرقی دریاچه چاد. امروزه بخشی از کشور چاداست. بیشتر مردم آن مسلمانند. در قرن های ۱۷ و ۱۸ بسیار رونق گرفت. براساس عهدنامه هایی در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰، این ناحیه تحت کنترل فرانسه درآمد.
💡 نوه سلیمان، احمد بکر (حدود ۱۶۸۲ - حدود ۱۷۲۲)، اسلام را دین دولت کرد و با تشویق مهاجرت از بورنو و باگیرمی، رونق کشور را افزایش داد.
💡 نوه سلیمان، احمد بکر (حدود ۱۶۸۲ - حدود ۱۷۲۲)، اسلام را دین دولت کرد و با تشویق مهاجرت از بورنو و باگیرمی، رونق کشور را افزایش داد.