اوتراق

اوتراق. [ ت ُ ] ( ترکی، اِ ) اقامت. || محل اقامت. رجوع به اتراق شود.

( اسم ) ۱ - اقامت توقف (در سفر ). ۲ - محل اقامت محل استراحت.

💡 در دوران صفویه و جنگ‌های امپراتوری عثمانی و صفویه، سلطانیه به عنوان قرارگاه سواره نظام و لشگریان قزلباش در جنگ شاه عباس صفوی و امپراتوری عثمانی منجر گردید روند تخریب شهر سلطانیه تسهیل گردد. طی جنگ‌های قاجارها و روس‌ها، فتحعلی شاه قاجار، سلطانیه را محل اوتراق و استقرار جنگجویان قاجار و سپاهیان قرار داد و طی اقامت سپاهیان در این منطقه، دستور ساخت عمارتی از مصالح شهر قدیمی سلطانیه بر روی تپهﻫای سلطانیه را صادر نمود. زلزلۀ سهمگین سال ۱۲۹۰ق موجب ویرانی آثار بازمانده گردید و بر اثر آن مسجد جامع که بر پایه روایات سیاحان پس از گنبد سلطانیه بلندترین ساختمان شهر بود به کلی ویران گشت.

💡 بررسی منابع تاریخی بیانگر این موضوع است که سلطانیه تا پیش از پایتخت شدن، چمنزار وسیعی بوده است که بیشتر منزلگاهی برای توقف لشگریان و اوتراق جنگجویان مغول مورد استفاده قرار می‌گرفت. و بعد از استقرار حکومت ایلخانی در آذربایجان و شهر تبریز، دشت سلطانیه به عنوان شکارگاه و تفرجگاهی برای شاهان ایلخانی در تابستان مورد استفاده قرار می‌گرفت و دشت سلطانیه به زبان مغولی «ایقرئولن» به معنی چمنزار و شکارگاه شاهین نامیده می‌شد.ایقرئولن یا دشت سلطانیه دارای آب هوای خنک و سردسیر و اقلیم استپی با مرغزارهای فراوان بود و از نظر شرایط آب و هوایی بسیار شبیه زادگاه اولیه ایلخانان بود و از نظر سوق الجیشی و ارتباطی بین راه‌های عراق عجم و آذربایجان بر اهمیت آن افزوده بود.