استخانه

استخانه. [ اِ ت ِن َ ] ( ع مص ) خائن شمردن کسی را. ( از منتهی الارب ).

💡 آنگاه در آخر، آنان را مى ستايد تا كلام را تاكيد كرده باشد، و مى فرمايد: و چه نيك استخانه متقين. آنگاه مجددا توضيح ميدهد كه: خانه ايشان جنات عدنى است كه به آنداخل مى شوند و از دامنه آن نهرها روان است، و در آنجا هر چه را بخواهند در اختيار دارند،و خدا اينچنين متقين را پاداش دهد.

💡 امام صادق عليه السلام فرمود: هر كس هر روز اين دعا را بخواند خداوند برايشچهل و پنجهزار هزار حسنه نويسد و از او چهل و پنج هزار هزار بدى محو كند و برايش دربهشت چهل و پنج هزار هزار درجه بلند كند و مثل كسى كه دوازده بار قرآن را خوانده استخانه اى برايش در بهشت بنا كند.