لغت نامه دهخدا
ازول. [ اَ ] ( ع ص ) سخت. ج، اُزْل.
ازول. [ اَ ] ( ع ص ) سخت. ج، اُزْل.
سخت
آزول. آزول رده ای از ترکیبات ناجورحلقهٔ پنج عضوی است که دارای اتم نیتروژن و دست کم یک اتم غیرکربنی دیگر مانند نیتروژن، گوگرد یا اکسیژن در حلقه اند.
ایمیدازول و دیگر پنج عضو آروماتیکی سیستم های ناجورحلقه با دو نیتروژن در طبیعت به فراوانی یافت می شوند و هستهٔ بسیاری از زیست مولکول ها مانند هیستیدین ها را تشکیل می دهند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 راه را دان از نبی و ازولی تو باین ره رو گریز از کاهلی
💡 اللهم انى اجدد له فى صبيحة هذااليوم و ما عشت فيه من ايام حياتى، عهدا و بيعة له فىعنقى لا احول عنها و لا ازول ابدا.