احدوثه

احدوثه. [ اُ ث َ ] ( ع اِ ) افسانه. || سخن.سخن عجیب. حدیث. || کار نو. ج، احادیث.

(اُ دُ ثِ ) [ ع. ] ( اِ. ) ۱ - سخن شگفت. ۲ - خبر و حدیث. ۳ - کار نو، چیز تازه.

۱. افسانه، حادثۀ عجیب.
۲. ذکر، نام.
۳. حادثه، پیشامد.

سخن تازه، خبرتازه، افسانه وسخن نو، حدیث
( اسم ) ۱ - افسانه سخن شگفت حدیث. ۲ - کار نو. جمع: احادیث.

سخن شگفت.
خبر و حدیث.
کار نو، چیز تازه.

💡 چنين وانمود كنند كه اگر ما صبح مسلمان شديم، براى اين بود كه از ظاهر دعوت اسلامىامارات و نشانيهاى صدق و حقيقت را احساس كرديم، ولى در آخر روز بر ايمان ثابت شدكه اين دعوت صحيح نيست، چون شواهدى براى بطلان آن يافته، فهميديم اين آن دينىنيست كه بشارتهايش در كتب ما آمده، و اين آن پيامبرى نيست كه كتب، از آمدنش خبر داده، واين خود نقشه و توطئه اى است كه مؤ منين را دچار ترديد در دين خود مى سازد و عزيمتشانرا سست مى كند، و در نتيجه سورت و وحدت كلمه شان شكسته مى شود و احدوثه اى كهپديد آورده اند باطل مى گردد.

💡 اما در مورد كلمه (اساطير) در آيه مورد بحث، مبرد گفته: جمع (اسطوره ) است،مانند كلمه اراجيح كه جمع ارجوحه و اثافى كه جمع اثفيه و احاديث كه جمع احدوثه است،و اساطير الاولين به معناى نوشته هائى از دروغ و خرافات است كه اهلش بهخيال خود آن را مقدس مى شمرده اند همچنانكه خداى تعالى بدان اشاره نموده و درنقل كلام كفار فرموده كه: در باره قرآن گفتند: (اساطير الاولين اكتتبها فهى تملىعليه بكرة و اصيلا) اين بود كلام مبرد، و غير او گفته اند: اساطير جمع اسطار است،كه گفتيم (اسطار هم ) جمع سطر است، و بنا به گفته آنان كلمه مذكور جمع الجمعخواهد بود.