اجذم

اجذم. [ اَ ذَ] ( ع ص ) بریده دست. ( تاج المصادر ) ( زوزنی ). بی دست: من تعلم القرآن ثم نسیه لقی اﷲ تعالی و هو اجذم ( حدیث ). || گرفتار بعلت جذام. || آنکه سرانگشتانش رفته باشد. || افتاده انگشت. ( مهذب الاسماء ). مؤنث: جَذْماء. ج، جُذم.
اجذم. [ اَ ذَ ] ( ع اِ ) از اعلام مردان عرب است.

دست بریده، کسی که دست یاانگشتش رابریده باشند، بریده دست، وکسی که مبتلابمرض جذام باشد
از اعلام مردان عرب

💡 حديث: 2 حدثنى محمد بن الحسن بن الوليد رضى الله عنهقال: حدثنى محمد بن الحسن الصفار عن احمد بن محمد عن ابنفضال عن المثنى عن اسماعيل الجعفى قال: سمعت ابا عبدالله عليه السلاميقول: قال رسول الله صلى الله عليه و آله: لا يبغضنااهل البيت احد الا بعثه الله يوم القيامه اجذم.

💡 قال على (ع ):... و لقد اتاه رحل من جهينه اجذم يتقطع من الجذام.