اثر تمرکزی

💡 بیشینه انرژی که در سیکلوترون‌های متعارف و فرکانس ثابت قابل دسترس است حدودMeV۲۵برای پروتن و دوترون، و MeV۵۰برای ذرات آلفا است. شکل میدان الکترواستاتیک در شکاف یا فاصله بین دی‌ها و همچنین طراحی میدان مغناطیسی، سبب یک غیر یک نواختی در لبه‌های بیرونی دی‌ها می‌شوند که این خود باعث یک اثر تمرکزی در باریکه ذرات می‌گردد؛ بنابراین یون‌ها در باریکه درونی با شدت کمتر از ۵/۰ میلی‌آمپر و در باریکه بیرونی ده برابر کمتر جریان می‌یابند. هر قدر انرژی‌های زیاد شود نسبیت جرم هم افزایش میابد؛ لذا بسامد یا میدان مغناطیسی یا هر دو باید به نحوی تغییر کنند که افزایش جرم به خاطر ورود باریکه ذرات به شکاف در یک فاز جبران شوند. این تغییر اولی را با سنکروترون‌ها می‌توان انجام داد.

💡 استفاده از عدسی‌های محدب باعث ایجاد اثر تمرکزی شدید نور بر روی یک نقطه مشخص می‌شود که می‌تواند در آزمایش‌های فیزیک نوری بسیار کاربردی باشد.

💡 در طراحی سیستم‌های خورشیدی، دانشمندان سعی می‌کنند با استفاده از آینه‌های مقعر، اثر تمرکزی را به حداکثر برسانند تا انرژی بیشتری تولید شود.

💡 پدیده اثر تمرکزی در برخورد پرتوهای لیزر به سطح فلز، می‌تواند باعث تغییرات ساختاری در سطح ماده و ایجاد حفره‌های بسیار ریز و دقیق گردد.