معفرت

لغت نامه دهخدا

معفرت. [ م ُ ع َ رَ ] ( ع ص ) دارای عفریت. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).

جمله سازی با معفرت

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 مسائل توحيد؛ اثبات صانع، صفات ذات، عدل؛ حسن و قبح عقلى،استقلال عقل در درك احكام، مخلوق بودن كلام خدا، هدف دار بودن خلقت،افعال خداوند به اعتراض بستگى دارد، معفرت گناهكار پس از توبه،اصل وعد و عيد، منفى تكليف مايطاق، افعال بندگان مخلوق خودشان است، مشبت الهى بهافعال بندگان تعلق نمى گيرد، عالم حادث است، خداوند است، خداوند غيرقابل رؤ يت است در هر دو جهان،و...