لغت نامه دهخدا
مراونه. [ م َ وِ ن ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان میان آب ( بلوک عنافجه ) بخش مرکزی شهرستان اهواز؛ در 28هزارگزی شمال اهواز، بر کنار راه اهواز به اندیمشک و 2/5هزارگزی شرق رودخانه کرخه در دشت گرمسیری واقع و دارای یکصد تن سکنه است.آبش از رودخانه شاهور تأمین می شود. محصولش غلات، شغل مردمش زراعت و گله داری و قالی بافی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).
