متفرس

متفرس. [ م ُ ت َ ف َرْ رِ ] ( ع ص ) تحصیل دانش نماینده بواسطه نشان و علامت. ( ناظم الاطباء ). داننده بعلامت و نشان. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آن که مطلبی را از راه علامت و نشانه دریابد: و متفرسان نجوم و متکیسان طب. ( ترجمه محاسن اصفهان ص 125 ). و رجوع به تفرس شود. || حکم کننده. ( ناظم الاطباء ). حکم کننده از روی علامت و صور ظاهری. ( از فرهنگ جانسون ). || قیافه دان. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). || کسی که در سواری خود را ماهر مینمایاند. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تفرس شود. || آن که ادعای فارسی میکند. ( ناظم الاطباء ).

کسی که از علامت ها و نشانه ها به چیزی پی می برد، باهوش.

(اسم ) آنکه خود را در سواری ماهر معرفی کند جمع: متفرسین.

💡 در اين داستان آياتى است براى مردم متفرس و چيز فهم (75).

💡 و معناى آيه اين است: در جريان اين عذابى كه بر قوم لوط آمد، و بلاد آنها را نابودكرد، علامتها و بقاياى آثارى است كه هر متفرس و زيركى از ديدن آن به حقيقت جريانمنتقل مى شود، چون اين علامات سر راه هر عابرى است و هنوز بطور كلى نابود نشده است،و اين خود براى مؤ منين نشانه ايست كه بر حقيقت انذار و دعوت دلالت مى كند، و معلوم مىسازد كه آنچه پيغمبران از آن انذار مى كردند حقيقت دارد و شوخى نيست.