مبرمان

لغت نامه دهخدا

مبرمان. [ م َ رَ ] ( اِخ ) لقب ابی بکر، ازمی بن محمدبن علی بن اسماعیل نحوی. ( منتهی الارب ). لقب ابی بکربن محمدبن علی بن اسماعیل ازمی، یکی از علماء نحو و لغت متوفی به سال 345 هَ. ق. و شاگرد جرمی و مازنی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). محمدبن علی بن اسماعیل وراق مکنی به ابی بکر از اهل «عسکرمکرم » و او راست کتاب العیون، کتب النحو، المجموع علی العلل، شرح کتاب سیبویه و آن ناتمام مانده، کتاب المجاری و کتاب صفة شکر المنعم. ( ابن ندیم، از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به تاریخ الخلفاء ص 261 و روضات الجنات ص 712 شود.

فرهنگ فارسی

لقب ابی بکر

جمله سازی با مبرمان

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در عشق تو ضرب المثل راهروانیم بگذار به ره خفته و از بیشه مبرمان

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران