لاعی
واژه «لاعی» صفتی است که به کسی اطلاق می‌شود که بددل و بیمناک است و کوچک‌ترین چیز او را می‌ترساند یا نگران می‌کند. در متون قدیمی، «لاعی» برای توصیف افرادی به کار رفته که جرأت و شجاعت کمی دارند و در مواجهه با مشکلات زود می‌ترسند. این کلمه به معنای حساسیت شدید در برابر ترس یا اضطراب است و نشان‌دهنده شخصیتی نگران و محتاط می‌باشد. لاعی بر خلاف شجاع یا دلیر است و معمولاً در موقعیت‌هایی که دیگران آرام هستند، او زود دچار ترس می‌شود. در شعر و متون قدیم، نویسندگان برای توصیف ضعف قلب و روحیه نگران از این واژه بهره برده‌اند. در برخی متون عربی و فارسی، «لاعی» مترادف با «لیسنده» نیز آمده و به معنای کسی که چیزی را می لیسد می‌باشد.
لغت نامه دهخدا
لاعی. ( ع ص ) بددل. بیمناک که ادنی چیزی در فزع آرد او را. || لیسنده. گویند: مابها لاعی قرو؛ ای من یَلحس عُسّاً؛ معناه مابها احد. ( منتهی الارب ). ما بالدار لاعی قرو؛ ای احد. ( مهذب الاسماء ).
فرهنگ فارسی
بد دل
جمله سازی با لاعی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 میی کان هر که خورد از لاعیان شد ولی در صورت اینجاگه عیان شد
