قیع

قیع. [ ق َ ] ( ع مص ) بانگ کردن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). قاع الخنزیر؛ بانگ کرد آن خوک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

بانگ کردن بانگ کرد آن خوک

💡 تیغ تو روز معرکه در دست دین و کفر منشور شادمانی و تو قیع غم نهاد

💡 قیع کلکی که مشک را برکا فور نقش افکند چو بر رخ حو

💡 چون نهد مشاطه تو قیع تو طره شمشاد بر کوش سمن

💡 ای دل شیران عالم صید دام عشق تو نامهٔ عمر مرا تو قیع نام عشق تو