قلعه خرابه. [ ق َ ع َ خ َ ب َ ] ( اِخ ) دهی جزء دهستان ارادان بخش گرمسار شهرستان دماوند، واقع در 14هزارگزی جنوب راه شوسه تهران به سمنان. این ده در دامنه قرار گرفته و هوایی معتدل دارد. سکنه آن 150 تن است. آب آن از حبله رود و محصول آن غلات، بنشن، پنبه، انار، انجیر و شغل اهالی زراعت است. قلعه خرابه قدیمی دارد. راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).
دهی جزئ دهستان ارادان بخش گرمسار شهرستان دماوند. واقع در ۱۴ هزار گزی شمال خاور گرمسار و یک هزار گزی جنوب راه شوسه تهران به سمنان. این ده در دامنه قرار گرفته و هوایی معتدل دارد.
قلعه خرابه، روستایی از توابع بخش همایجان شهرستان سپیدان در استان فارس ایران است.
این روستا در دهستان همایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر ( ۵۴خانوار ) بوده است.
قلعه خرابه (آرادان). قلعه خرابه یک روستا در ایران است که در شهرستان آرادان واقع شده است. قلعه خرابه ۶۵ نفر جمعیت دارد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تپه قلعه خرابه عباسآباد (ک - ۴۷) مربوط به دورانهای تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کنگاور، روستای عباسآباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ فروردین ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۱۱۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 تپه قلعه خرابه زنجیره سفلی مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان چرداول، روستای زنجیره سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۲۷۵ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیدهاست.
💡 آبانبار قلعه خرابه مربوط به سدههای متأخر دورانهای تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان آرادان، روستای اسلامآباد، کنار جاده، سمت راست واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۶۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیدهاست.
💡 تپه و قلعه خرابه مزدوران مربوط به سدهٔ ۵ ه.ق تا دوره صفوی است و در بین مشهد و سرخس، روستای مزدوران واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ فروردین ۱۳۴۶ با شمارهٔ ثبت ۶۵۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 قلعه خرابه منسوب به دوره ساسانیان در آن دیده میشود. آب آشامیدنی شهر لولهکشی شدهاست. شهر بمپور کنونی در پای قلعه (شهر قدیمی) از دو آبادی باغ و اللهآباد تشکیل شدهاست (ایران. وزارت دفاع. اداره جغرافیائی ارتش، ج ۱۲۵، ص ۱۲).