فنکی
لغت نامه دهخدا
فنکی. [ ف َ ن َ ] ( ص نسبی ) منسوب به فنک که از قرای سمرقند است. ( سمعانی ).
فنکی. [ ف َ ن َ ] ( حامص ) فنک بودن. مانند فنک شدن یا بودن. به کنایت، لطافت. لطیف و نرم بودن:
ای که خرچنگ و خارپشتی تو
صدفی آید از تو نه فنکی.انوری.
جمله سازی با فنکی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ای که خرچنگ و خارپشتی تو صدفی آید از تو نی فنکی
💡 او همیشه سعی میکند با پوشیدن لباسهای فنکی و رنگارنگ، توجه تمام افراد حاضر در مهمانیهای شبانه را به خود جلب کند.
💡 سبک موسیقی مورد علاقه او بسیار فنکی و پرانرژی است که باعث میشود در هر مهمانی با شور و هیجان برقصد.
💡 دکوراسیون این کافه بسیار مدرن و فنکی طراحی شده است که فضای بسیار جذابی را برای نشستن و گفتگو فراهم میکند.