لغت نامه دهخدا
( فقهة ) فقهة. [ ف َ ق ِ هََ ] ( ع ص ) زن دانا و زیرک و دانای علم دین. ( منتهی الارب ). فقیهة. ( اقرب الموارد ). رجوع به فَقِه و فقیه شود.
فقهه
فرهنگ فارسی
زن دانا و زیرک و دانای علم دین. فقیهه.
جمله سازی با فقهه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 عن ابى عبدالله عليه السلام قال اذا اراد الله بعيد فقهه فى الدين
💡 42-خدمات متقابل اسلام و ايران، صفحه 316. بهنقل از: ابوحنيفه حياته و عصره، فقهه و آرائه، تاءليف محمد ابوزهره، صفحه 15.
💡 547- (( اذا اراد الله بعبد خيرا فقهه فى الدين )) (منية المريد، ص 183.الكافى 1/39).
💡 و نيز رسول خدا در حق ابن عباس دعا كرد و فرمود: اللهم فقهه فى الدين (27). يعنىخداوندا! او را در دين دانا و بصير گردان.
💡 112- (( اذا اراد الله بعبد خيرا فقهه فى الدين )) (منية المريد ص 14. الكافى39) در صحيح بخارى 1/6 آمده است: (( من يرد الله به خيرا يفقهه فى الدين ))(نقل از تذكرة السامع، ص 6).
