فراخ چشم

فراخ چشم. [ ف َ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) اَعْیَن. آنکه چشمی بزرگ و گشاده دارد. ( یادداشت بخط مؤلف ): واشق مردی بود معتدل بالا و فراخ چشم. ( مجمل التواریخ و القصص ).

ویژگی آن که چشمان بزرگ و گشاده دارد.

( صفت ) آنکه داری چشمی بزرگ و گشاده است اعین.

💡 از حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام منقول است كه بخواه زن گندم گون فراخ چشم سياهچشم بررگ سر ميانه بالا پس اگر نخواهيش بيا مهر رااز من بگير.

💡 تکیه زدگان بر سریرهای بهم پیوسته و تزویج کردیم ایشان را با حوران فراخ چشم

💡 و تزویج کردیم ایشان را با حوران فراخ چشم