لغت نامه دهخدا
عودافروز. [ اَ ] ( نف مرکب ) عودافروزنده. آنکه یا آنچه عود را روشن کند و بسوزد تا بوی آن منتشر گردد. آتش. ( از فرهنگ فارسی معین ).
عودافروز. [ اَ ] ( نف مرکب ) عودافروزنده. آنکه یا آنچه عود را روشن کند و بسوزد تا بوی آن منتشر گردد. آتش. ( از فرهنگ فارسی معین ).
( صفت ) آنچه که عود را روشن کند و سوزد تا بوی آن منتشر گردد ( آتش ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آب چون آتش عود افروز است باد چون خاک عبیر آگین است