«عنایت ازلی» اصطلاحی در زبان فارسی و متون دینی است که به لطف، توجه و حمایت بیپایان و همیشگی الهی اشاره دارد. این واژه نشاندهنده موهبتی است که خداوند ازلی و ابدی، بدون زمان و محدودیت، به آفریدههای خود ارزانی میدارد. «عنایت ازلی» برخلاف کمکهای موقتی و گذرا، همیشگی و پایدار است و منشأ خیر و سعادت انسانها در زندگی و آخرت دانسته میشود. در منابع عرفانی و فلسفی، این عبارت بیانگر حضور همیشگی خداوند در هدایت، مراقبت و حمایت از مخلوقات است. این عنایت شامل بخشش، حمایت در برابر سختیها و راهنمایی برای رسیدن به کمال روحی و اخلاقی میشود. «عنایت ازلی» گاهی در ادبیات برای توصیف قدرت الهی و ارتباط مستمر انسان با حق تعالی به کار رفته است. این مفهوم نشان میدهد که انسان همواره تحت نظر و حفاظت خداوند قرار دارد و هیچ لحظهای از عنایت او خالی نیست. واژه «ازلی» تأکید بر بیزمانی و بیپایانی این عنایت دارد و آن را از کمکهای موقتی و محدود انسانی متمایز میسازد.
عنایت ازلی
لغت نامه دهخدا
عنایت ازلی. [ ع ِ ی َ ت ِ اَ زَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ( اصطلاح حکما ) عنایة ازلیة همان قضای الهی است، یعنی علم حق است به آنچه سزاوارست هستی پذیرد. رجوع به قضاء در همین لغت نامه و کشاف اصطلاحات الفنون شود.
فرهنگ فارسی
یا عنایه ازلیه نزد حکما همان قضای الهی است یعنی علم حق است به آنچه سزاوار است هستی پذیرد
جمله سازی با عنایت ازلی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 عنایت ازلی صورت تو چون بنگاشت نوشت نسخهٔ روشن ز حاصل کونین
💡 پیر طریقت گفت: الهی بعنایت ازلی تخم هدایت کاشتی، برسالت انبیا آب دادی، بمعونت و توفیق پروردی، بنظر خود ببر آوردی، خداوندا سزد که اکنون سموم قهر از آن باز داری، و کشته عنایت ازلی را برعایت ابدی مدد کنی.
💡 و اگر کسی را عنایت ازلی شامل، و در شهرستان محبت داخل گردد، در آن عجایبی مشاهده نماید که خرد خرده بین، حیران، و عقل دوراندیش، سرگردان ماند.
💡 عنایت ازلی هیچ باقئی نگذاشت مرا به شکر سر از سجده بر نباید داشت
💡 نبود باد دم عیسی و دعای عزیر عنایت ازلی بد که نور استادست
