علم خوان

علم خوان. [ ع ِخوا / خا ] ( نف مرکب ) درس خوان و محصل علم. ( ناظم الاطباء ). خواننده علم. آنکه دانش بخواند:
علم خوان همچو علم دان نبود
زآنکه جان آفرین چو جان نبود.سنائی.علم دان خاصه خدای بود
علم خوان شوخ و نرگدای بود.سنائی.

( صفت ) کسی که علم فرا گیرد آن که در پی دانش بر آید محصل.
درس خوان و محصل علم

💡 علم خوان گرت زادمست رگی زانکه شد خاص شه به علم سگی

💡 علم خوان تات جان قبول کند که ترا فضل بوالفضول کند

💡 زانکه جان آفرین چو جان نبود علم خوان همچو علم‌دان نبود

💡 مردهٔ جهلی چه سود آب و گلت علم خوان تا زندگی یابد دلت

💡 یاران به حساب علم خوانی ایشان به حساب مهربانی