واژه «عضر» کلمهای عربی است که در زبان فارسی نیز در متون لغوی و ادبی بهکار رفته و دارای معنایی خاص و محدود است. این واژه در اصل بهصورت مصدر بهکار میرود و نشاندهنده یک عمل زبانی یا گفتاری است. معنای اصلی «عضر» عبارت است از آشکار کردن سخن یا مطلبی که پیشتر پنهان بوده است. به بیان دیگر، این کلمه به عمل بر زبان آوردن کلمه یا سخنی اشاره دارد که از حالت نهان به حالت بیان درمیآید. در کاربردهای زبانی، «عضر» میتواند به معنای اظهار کردن یا بیان صریح یک موضوع نیز تلقی شود. این واژه بیشتر در متون قدیمی و فرهنگهای لغت دیده میشود و در زبان امروزی کمتر رایج است. از نظر ساختاری، «عضر» در دسته مصادر عربی قرار میگیرد که بیانگر انجام یک فعل یا کنش هستند. مفهوم این کلمه با واژگانی مانند اظهار، بیان و افشا کردن نزدیکی معنایی دارد. در برخی موارد، کاربرد آن میتواند به تأکید بر صراحت در گفتار و بیرون آوردن سخن از حالت پنهان دلالت کند.
عضر
لغت نامه دهخدا
عضر. [ ع َ ] ( ع مص ) آشکار کردن و بر زبان آوردن کلمه. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
عضر. [ ع َ ] ( اِخ ) بطنی است از یمن. ( منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
بطنی است از یمن
جمله سازی با عضر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دل بدریا زده از شوق جمالت الیاس خضر از عضر تو سر گشتۀ ربع و دمن است
