لغت نامه دهخدا
عشر عشیر. [ ع ُ رِ ع َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) حصه دهم از دهم حصه چیزی، پس آن صدم حصه میشود از مجموعه اول، چنانکه عشیر صدده است و عشر ده یک. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). یک جزء از صد جزء هر چیزی. ( ناظم الاطباء ):
یافت احمد به چهل سال مکانی که نیافت
به نود سال براهیم از آن عشر عشیر.ناصرخسرو.ازین قدر کامروز دارم به علم
نبودستم آن روز عشر عشیر.ناصرخسرو.