عز و جاه

عز و جاه. [ ع ِزْ زُ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) ارجمندی و جاه. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).

💡 رو به درگاه شهنشه نه که هر کو در جهان یافت عز و جاه از درگاه شاهنشاه یافت

💡 آن کو خلاف دولت او یافت در جهان از عز و جاه بهرهٔ خود بند و چاه یافت

💡 ایا بخارا، چندین بزرگواری تو ترا چه مایه ثنایست و عز و جاه و مقام؟

💡 غلام شاه نجف چون صغیر شو که تو را بهر دو کون بس این عز و جاه خواهد بود

💡 ز خرابی می‌ار خوار بچشم زاهدانم بنگر که در خرابات چه عز و جاه دارم