عریر

لغت نامه دهخدا

عریر. [ ع َ ] ( ع ص ) مسافر و بیگانه قوم. ( منتهی الارب ). غریب در قوم. || غریب در حدیث. ( از اقرب الموارد ).

فرهنگ فارسی

مسافر و بیگانه قوم غریب در قوم

جمله سازی با عریر

💡 آن رسیده بجان دشمن تو که ز عریر علاء دین و قماج