عرق افشان

عرق افشان. [ ع َ رَ اَ ] ( نف مرکب ) عرق افشاننده. مرادف عرق ریز. ( آنندراج ):
از عرق افشان بناگوش وی
چشمه خورشید یکی قطره خوی.میرخسرو ( از آنندراج ).در پرده هر آن جرعه که چون ابر کشیدی
یک یک ز عذار عرق افشان تو گل کرد.میرزا صائب ( از آنندراج ).

عرق افشاننده مرادف عرق ریز

💡 برگریزان فنا را پس سر خواهد دید تازه هر دل که ز روی عرق افشان گل است

💡 جبههٔ فکر ز خجلت عرق افشان ‌کردیم در شبستان خیال که چراغان کردیم

💡 شب که روی تو ز می در عرق افشانی بود دل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود

💡 کجا به شبنم و گل التفات خواهد کرد؟ ز چهره عرق افشان، دلی که آب نخورد

💡 کشت امید مرا ابر بهار دگرست قاصدی کز سر کویت عرق افشان آید

💡 چون عرق افشان شود، کلک گهر ریز من با خوی خجلت بشو، حاصل تحصیل را