لغت نامه دهخدا
ظاهرساز. [ هَِ ] ( نف مرکب ) مُرائی. آنکه با صور ظاهر امور مردمان را به خود جلب کند یا فریبد.
ظاهرساز. [ هَِ ] ( نف مرکب ) مُرائی. آنکه با صور ظاهر امور مردمان را به خود جلب کند یا فریبد.
ویژگی آن که صورت ظاهر را بیاراید و مردم را بفریبد.
مرائی. آنکه با صور ظاهر امور مردمانرا بخود جلب کند یا فریبد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و چه بيچاره اند ظاهرسازان و مقدس مآبانى كه با همان جهل و خودباورى شان هيزم جهنم مى شوند.
💡 به گفتهٔ باب منکاف، «این کارتون تداعیگر نگرانیمان از ظاهرسازی سهلالحصولی بود که از پس هر کسی با اندکی آشنایی با اچتیامال بر میآید.»
💡 تعصب پیشاپیش تصمیم گیرنده یا تبعیض سیاسی از اصلیترین علل برگزاری دادگاههای پوشالی است. این دادرسیها اغلب به منظور ظاهرسازی کردن یک دادرسی عادلانه برگزار میشوند، اگرچه قبل از شروع دادگاه نیز حکم قبلاً تصمیم گرفته شدهاست.