طواء

طواء. [ طَ ] ( اِخ ) نام وادئی میان مکه و طائف. رجوع به طوی شود. ( معجم البلدان ).

💡 امام حسين عليه السلام نيز در دعاى عرفه به خداوند عرض مى كند: الهى اناختلاف تدبيرك و سرعة طواء مقاديرك منعا عبادك العارفين بك عن السكون و الياءس منكفى البلاء (153)، (بارالها پى در پى بودن - گوناگون بودن -تدبيرت و زودگذر بودن مقدرات مانع مى شود از اينكه بندگان عارف به تو، از حركتمتوقف شوند و در گرفتارى از تو ماءيوس گردند).