صولج

صولج. [ ص َ ل َ ] ( ع اِ ) سیم. ( منتهی الارب ). سیم نیک. ( مهذب الاسماء ). || ( ص ) خالص و بی آمیغ از هر چیزی. ( منتهی الارب ). رجوع به صولجه شود.

۱. سیم خالص، نقرۀ خالص.
۲. بی غش.

سیم

💡 در پای صولجان تو افتاد همچو گوی با آن که مهتریش بود درخور آفتاب

💡 همه از یک درخت رست این چوب که گهی صولجان و گاهی گوست

💡 منم چو گوی به میدان فسحت مه و سال به صولجان قضا منقلب ز حال به حال

💡 نی غلطم ‌که آسمان پیش تو هست نقطه‌سان وز پی صولجان تو کرده چو گو مدوری

💡 به قهر و ناز تو گردن نهادیم که سر از صولجان گو برنتابد

💡 عجب نبود که از زلف صولجان کردی عجب ترست که سرگشته گرد کوی توام