صنوبر قامت

💡 ای رفیقان من از آن سرو صنوبر قامت بصفت راست نیاید که چها می شنوم

💡 با وجود جلوه ی شمشاد او راه خرام بر صنوبر قامتان سیمتن بست آسمان

💡 سرو صنوبر قامتان دارد ز رشک آب روان با دیده انجم فشان، رخساره ماهش نگر

💡 می کند از طوق قمری حلقه نام سرو را از صنوبر قامتان هر جا برآید نام او

💡 آن دختر جوان با قد بلند و صنوبر قامت، در میان جمعیت ایستاده بود و زیبایی خیره‌کننده او توجه تمام حاضران را به خود جلب می‌کرد.

💡 شاعر در این قصیده، معشوق را صنوبر قامت توصیف کرده است تا بر استواری، بلندی و زیبایی متناسب قامت او در نگاه هنرمندان تأکید ورزد.

💡 استفاده از تعبیر صنوبر قامت در اشعار کلاسیک، نشان‌دهنده اهمیت زیبایی‌شناسی قامت در فرهنگ ادبی ایران و ستایش قد بلند و موزون است.