شیرین تکلم

شیرین تکلم. [ ت َ ک َل ْ ل ُ ] ( ص مرکب ) آنکه با حلاوت سخن می گوید. ( ناظم الاطباء ). شیرین سخن:
نه از خط شیر شد پشت لب آن شیرین تکلم را
که از دل بستگیها حرف گرد آن دهن گردد.صائب تبریزی ( ازآنندراج ).رجوع به شیرین سخن شود.

آنکه با حلاوت سخن می گوید.

💡 تو سلطان زبان دانی و د رمدح و ثنای تو هزاران بلبل شیرین تکلم در غزل خوانی

💡 زان لب شیرین تکلم یک سخن گر بشنوم تا قیامت آن سخن ورد زبان من شود

💡 از بس که خوش ادایی و، شیرین تکلمی پرورده دایه ات مگر از شهد، جای شیر

💡 ز شوخی با من آن شیرین تکلم دهن را کرد لبریز تبسم

💡 کی تبسم دور از آن شیرین تکلم می‌کنم زهر خند است این که پنداری تبسم می‌کنم

💡 چنان نمود که شیرین تکلمان ظریف نبات را به تکلف نهند حنظل نام