شیر باز

شیرباز. ( ص مرکب ) از شیر بازکرده. ( یادداشت مؤلف ):
مویم چو شیر گشت و شد از عمر شیرباز
کز یک گناه بازنگشتم به عمر سیر.سوزنی.- شیرباز کردن؛ فطام. از شیر باز کردن. ( یادداشت مؤلف ):
پیرپروردایه لطف تو است آنکو نکرد
هیچ دانا را ز طفلی تا به پیری شیرباز.سوزنی.

از شیر باز کرده

💡 پیر پرور دایه لطف تو است آنکو نکرد هیچ دانا را ز طفلی تا بپیری شیر باز

💡 و هرکه‌را همّت او طعمه است در زمره بهایم معدوم گردد، چون سگ گرسنه که به استخوانی شاد شود و به پاره‌ای نان خشنود گردد، و شیر باز اگر در میان اشکار خرگوش گوری بیند دست از خرگوش بدارد و روی به گور آرد.

💡 مویم چو شیر گشت و شد از عمر شیر باز کز یک گناه باز نگردم بعمر سیر

💡 مصطفی گفتش برو با صبر ساز تاکنی این طفل را از شیر باز

💡 دایه وار اعدای او را چرخ چندان شیر داد تا چو پستان گر شود آنگه کندشان شیر باز