شکم گرسنه

شکم گرسنه. [ ش ِ ک َ گ ُ رُ ن َ / ن ِ ] ( ص مرکب ) که گرسنه باشد. که شکم خالی از غذا دارد. گرسنه شکم. ناشتا:
شکم گرسنه روز نیمی گذشت.فردوسی.شکم گرسنه چند مردم بمرد
که انبار آسوده جانش ببرد.فردوسی.به آرام دل خفتگان در بنه
چه دانند حال شکم گرسنه.سعدی ( بوستان ).

که گرسنه باشد که شکم خالی از غذا باشد گرسنه شکم ناشتا.

💡 سر سال،در شهر،توشه نماند شکم گرسنه جان نهان برفشاند

💡 شکم گرسنه چون خورش یابد او نگرداند از تیغ برنده رو

💡 گربه چو آن همت و تدبیر کرد آن شکم گرسنه را سیر کرد

💡 شکم گرسنه روز نیمی گذشت ز گفتار پیکار بسیار گشت

💡 شکم گرسنه و روز بی گاه گشت دم نامداران پر از آه گشت

💡 پر از خاک پای و شکم گرسنه تن مرد بیدادگر برهنه