شکم داشتن

شکم داشتن. [ ش ِ ک َ ت َ ] ( مص مرکب ) آبستن شدن. ( آنندراج ). آبستن بودن. ( فرهنگ فارسی معین ):
بسی بنت العنب شوخ است ای خم حفظ او می کن
که تا غافل شدی این دختر از مینا شکم دارد.ملاطغرا ( از آنندراج ).|| شکمباره بودن. شکمو بودن: فلان کس اصلاً شکم ندارد؛ یعنی بسیار کم غذاست. ( از یادداشت مؤلف ).

💡 خاک خوری خوشتر است زین همه تن‌پروری تا به‌ کی انبان صفت حلق و شکم داشتن

💡 حرص و طمع را شود بنده، که کنّاسی است خالی و پر ساختن، فکر شکم داشتن