شکرد

شکرد. [ ش ِ ک َ ] ( اِ ) صید و شکار. ( ناظم الاطباء ). || علاج و چاره. ( ناظم الاطباء ) ( از برهان ) ( از آنندراج ). || ( نف مرخم ) شکارکننده. ( از برهان ) ( آنندراج ).

صید و شکار یا علاج و چاره

💡 دل عدو شکرد هیبت تو چون زوبین صف سپه شکند صولت تو چون صمصام

💡 بر دست گرفت باز تا جان شکرد این شیوه نگر که باز بر دست گرفت

💡 زندگانی و جان و دل شکرد زخم این اژدهای عمر شکار

💡 جهان گشاید و کین توزد و عدو شکرد به تیغ تیز و کمان بلند و تیر خدنگ

💡 آخر ای خاک دلت خون دلم چند خورد تن ناپاک تو تا کی تن پاکان شکرد