شکر بوسه

شکربوسه. [ ش َ ک َ س َ / س ِ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) بوسه شیرین و شکرین:
بوسه ای از لب تو خواهم وشعر از لب تو
که شکربوسه نگاری و غزل گوی غزال.فرخی.به یاد بوسه منه خوان خوردنی که بود
تفاوتی ز شکربوزه تا شکربوسه.نزاری قهستانی.

بوسه شیرین و شکری

💡 در صبوحی که ز می مست بود نرگس او زان دهان چو شکر بوسه ربودن چه خوشست

💡 ای کرده رخت پیدا بر روی قمر لاله وی کرده لبت پنهان در تنگ شکر بوسه

💡 با چشم چو بحرم ز گهر خنده نگاری با عیش چو زهرم به شکر بوسه شکاری

💡 بیار بوسه منه خوانِ خوردنی که بود تفاوتی ز شکر پیره تا شکر بوسه

💡 بیار از آن لبِ شیرین‌تر از شکر بوسه بده ز حقه ی لعل پر از گهر بوسه

💡 بوسه بر دو لب من داد همی از پی عذر آنت شرمنده نگار آنت شکر بوسه پسر