«شویل» نام یک گیاه دارویی است که از دیرباز در طب سنتی و درمان بیماریها مورد استفاده قرار میگرفته و خواص متعددی برای سلامتی دارد. این گیاه از جمله گیاهانی است که پزشکان اسلامی و یونانی از پیش از میلاد مسیح تاکنون به اثرات درمانی آن توجه ویژه داشتهاند و آن را در نسخههای طبی خود به کار میبردهاند. یکی از مهمترین خواص شویل، خاصیت مُسخّن یا گرمکنندگی آن است که برای بهبود جریان خون و تحریک سیستمهای طبیعی بدن به کار میرود. همچنین شویل ملطَف یا لطیفکننده است و میتواند به آرامش بافتها و نرم کردن مشکلات داخلی کمک کند. این گیاه دارای اثر قاعدهآور نیز هست و در تنظیم فرآیندهای طبیعی بدن و تعادل عملکرد اعضای مختلف موثر شناخته شده است. شویل همچنین به عنوان گیاهی شکننده سنگهای کلیه و مثانه کاربرد دارد و در رفع مشکلات ادراری و دفع سنگهای کوچک مفید است. سایر خواص این گیاه شامل ضدتشنج، ضدکرم و رفع سرگیجه است که آن را به یک داروی چندمنظوره در طب سنتی تبدیل کرده است. نام دیگر این گیاه «برنجاسف» است و استفاده از آن در طب سنتی، داروسازی و درمانهای طبیعی، قدمتی طولانی و ارزشمند دارد.
شویل
لغت نامه دهخدا
شویل. [ ش ُ وَ ] ( ع اِ ) لغتی است در شویلاء که گیاهی است. ( منتهی الارب ). گیاهی است دارویی. ( از اقرب الموارد ). گیاهی است دارویی. برنجاسف است. ( اختیارات بدیعی ) ( فهرست مخزن الادویه ). شویلا. شویلی. و رجوع به برنجاسف شود.
