شویت

شویت. [ ش ِ ] ( اِ ) شِوِد. شبت. شبث. ( ناظم الاطباء ). رجوع به شبت شود.
شویة. [ ش َ وی ی َ ] ( ع اِ ) بقیه قوم هلاک شده. ج، شوایا. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || ( ص ) گوشت بریانی شده. ( از اقرب الموارد ). شَوی. رجوع به شَوی شود.
شویة. [ش َ وی ی َ ] ( ع ص ) تأنیث شَوی. رجوع به شوی شود.

شود شبت

💡 جوی آبی و آب جویت من خاکی و آب دست شویت من

💡 شاخ طوبی را غذا گردد بفردوس اندرون چون برون ریزند آب دست شویت از لگن

💡 بفرمود: ای زن مدار ایچ باک زکردار شویت که یزدان پاک

💡 گو به شویت تا بیفزاید به کار تا فزایم مزد او من بیشمار