شونه

( شونة ) شونة. [ ش َ ن َ ] ( ع ص ) زن احمق. ( از اقرب الموارد ). زن گول. ( منتهی الارب ). || ( اِ ) جای غله نهادن ( لغت مصری است ). || مرکب آماده جهاد در دریا. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).

زن احمق زن گول

💡 اجل اجله (اجل هسّه)، شاه و گدا ندارنه هر کس پی مال (بی‌عمل) شونه، حیا ندارنه

💡 نه نورِ محض همی شونه نارِ صرف و بباش به گاهِ سوزش چون نار و گاهِ سازش نور

💡 ته واستره خون شونه مه دیده هایی ته واستره مه سینه ره تَشْ درآیی

💡 شیر خدا شه دُلدُل سواره، شونه خورْ بپرسین، کار مردم (امّت) چی بونه؟

💡 در سال ۱۹۲۹ میلادی این مجله به داس شونه‌ هایم («خانه زیبا») تغییر نام داد.

💡 تپه گل شونه مربوط به دوره عیلامیان - دوره اشکانیان است و در شهرستان شوشتر، دهستان میان آب، روستای عرب حسن واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۲۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.