شور افکن

شورافکن. [ اَ ک َ ] ( نف مرکب ) آنکه شور افکند. که شور برانگیزد.که آشوب و غوغا بپا کند. رجوع به شور افکندن شود.

آنکه شور افکند که آشوب و غوغا بپا کند

💡 کیست آن خسرو شیرین سخن و شور افکن که بمو غارت مرد است و برو فتنه زن

💡 برآرم سگان را ز شور افکنی که با شیر بازی‌ست گور افکنی

💡 ببایستگی طرح شور افکنی بشایستگی داستان برزنی

💡 گاه در طلعت یوسف بتجلی در مصر گاه شور افکن مجنون شده لیلا بودی

💡 از تف او ملتی مثل سپند بر جهد شور افکن و هنگامه بند