شهد لب

شهدلب. [ ش َ ل َ ] ( ص مرکب ) شیرین لب. که لبی چون شهد دارد:
در هند تیره بختی و واژونه است کار
زان شهدلب همیشه دلم تلخ کام شد.ابوطالب کلیم.

شیرین لب که لبی چون شهد دارد

💡 بآن شهد لب نوشخندان چه شد؟! بآن سرو قد سر بلندان چه شد؟!

💡 هم از شهد لب، شکرستان هزار هم از رنگ رخ، خوابگه لاله زار

💡 ای شاهدی که شهد لبان چون قند تو صد بار طعنه بر شکر و انگبین زند

💡 یار در نکته سرایی نه ز کس میماند حرف در شهد لب او چو مگس میماند

💡 نهاده شهد لب بر شکرش گوش همه تن راضی و لب بسته خاموش

💡 شهنشاه و شراب و شمع و شب بود گل شاهد شکر نی، شهد لب بود